Yavaşça firene dokundu. Önce durmak istemezmiş gibi tavır takınan arabası, bu yavaşlığa dayanamayarak nazlıca durdu. Sakin hareketlerle kapısını açtı. Sol ayağını hafifçe kaldırdı, arabadan dışarı uzattı. Bunu yaparken vücudunun ağırlığını dengelemek için başını biraz öne uzatmıştı. Güldü bu hareketine. Gülümseyen dudaklarının arasından “tavuk gibi” deyiverdi. Sanki gülmesinin nedenini açıklıyordu yanındaki birilerine. Oysa üzerindeki kalabalık yalnızlığını derinlerinde hissediyordu. Kapıyı arkasından itti. Kapı yumuşacık bir sesle kapandı. Farların önünden geçerken, sağ bacağında sıcaklıklarını hissetti. Bu sıcaklık içini ürpertmeye yetmişti. Bütün tüylerinin diken diken olduğunu fark etti. Başka birinin sıcaklığını hissetmeyeli uzun zaman oluyordu teninde. Asfaltın dışına doğru bir iki adım attı...